در حال خواندن
کاهش 25 درصدی هزینه‌های مخابرات با طرح یکپارچه سازی
0

کاهش 25 درصدی هزینه‌های مخابرات با طرح یکپارچه سازی

نویسنده:  عبداله افتاده1395-10-12

اگرچه آن‌طور كه در ادارات و سازمان‌هاي دولتي و خصولتي ايران مرسوم است به محض آنكه يك مديرعامل جديد مي‌‌آيد تعداد زيادي از مديران به ويژه مدير روابط عمومي آن ارگان عوض مي‌شود اما داوود زارعيان توانسته با وجود آمدن و رفتن مديرعاملان مختلف سمت خود به عنوان سخنگوي شركت مخابرات ايران را طي ساليان متمادي حفظ كند. زارعيان دكتراي علوم ارتباطات اجتماعي با گرايش روابط عمومي دارد و سال‌ها است كه علاوه بر خدمت در مخابرات در دانشگاه‌هاي كشور هم به تدريس مي‌پردازد و شايد همين تحصيلات آكادميك و دانش علمي او در حوزه‌اي كه فعاليت مي‌كند دليل ماندگاري‌اش در مخابرات بوده است.

اين روزها با مطرح شدن بحث يكپارچه‌سازي مخابرات و ادغام همراه اول در اين شركت نام مخابرات به شدت بر سر رسانه‌ها افتاده است به همين بهانه و البته با منظور بررسي بيشتر و بهتر مسائل ريز و درشتي كه مخابرات با آنها سر و كار دارد به سراغ داوود زارعيان رفتيم و او از تمام دغدغه‌هاي اين روزهاي شركت مخابرات و البته از برنامه‌هاي اين شركت براي نمايشگاه تلكام پرسيديم كه در پي مي‌آيد.

گفت و گو: عبدالله افتاده

از آنجا كه تغيير ساختار مخابرات مي‌تواند به بزرگترين تحول مخابراتي كشور در سال جاري از آن ياد كرد، بفرماييد با اين فرآيندي كه دنبال ميكنيد مديران استاني و اعضاي هيأت‌مديره حذف ميشوند يا فقط در هيأت‌مديره اين اتفاق ميافتد؟

طبيعتاً مديران استاني خواهند بود اما اسم آنها عوض مي‌شود همچنين اعضاي هيأت‌مديره حذف خواهند شد و از نظر مالي و حسابرسي ما يك شركت خواهيم داشت يعني ما تا مهر ماه حسابرسي 30 شركت استاني را انجام شده و فقط حسابرسي شركت مخابرات براي آخر سال باقي مي‌ماند.

ما تلاش داريم تا برخي عملكردهاي موازي را حذف كنيم. بخ عنوام مثال در آينده نزديك نيازمند 30 اداره كل پرداخت يا كارگزيني نخواهيم بود. اينها همه از يك نقطه توسط يك اداره‌كل قابل انجام است و ساختار به سمت كوچك‌سازي و بهره‌ور شدن مي‌رود.

با حذف كارگزيني نيروهاي به كار گرفته شده در اين بخشها چه ميشوند؟

ببينيد اولا مرحه حذف كه به سرعت انجام نخواهد شد چون ما ابتدا بايد بخش‌هاي اساسي مثل CRM و IP را درست بكنيم و بعد فكري به حال اينها خواهيم كرد.

كساني كه در اين بخش‌ها هستند معدودند و ما سعي مي‌كنيم به اين افراد آموزش‌هايي را بدهيم. آنها را در اداره ديگري استفاده خواهيم كرد. ما بحث حذف و تعديل نيروي انساني را به هيچ‌عنوان نداريم، به دنبال اين هستيم كه كار و سرويس‌هاي ارزش افزوده بيشتري را ايجاد كنيم تا هم از نيروي انساني‌مان استفاده كنيم و هم هزينه‌ها را پايين بياوريم.

با اين شرايط شرح وظايف مديران تغيير خواهد كرد؟

طبيعتاً جا‌به‌جايي‌هايي را خواهيم داشت، تغييراتي در عرصه‌هاي مختلف خواهيم داشت اما با اين نكته كه به كار آسيب وارد نشود و به نيروي انساني هم از نظر كار و جايگاه و مزايا آسيبي وارد نشود و هم اينكه بتوانيم نيروهاي آزاد شده را در جاهايي كه نياز داريم استفاده كنيم.

ما در دو سال اخير با اجراي طرح بازنشستگي حدود 9 هزار و 200 نفر بازنشسته داشته‌ايم بنابراين ما در برخي از حوزه‌ها نيازمند نيروي جديد هستيم و با جابه‌جايي به نوعي از اين نيروها استفاده مي‌كنيم. ما تا دو سال پيش در شركت مخابرات حوزه بازاريابي نداشتيم اما اخيراً آن را ايجاد كرده‌ايم و در آن حوزه هم به نيروي انساني نياز داريم.

بنابراين مثل ساير شركت‌هاي موفق دنيا بايد تعداد نيروهاي پشتيباني داخلي به حداقل برسد و برعكس نيروهاي اجرايي پشتيباني خدمات به حداكثر برسد.

پس كاركنان بخش خصوصي شما نگراني تا آخر سال نداشته باشند؟

نخير. قطعاً با برنامه‌هايي كه ما داريم هيچ نيروي انساني نبايد نگراني داشته باشد چون ما با برنامه تحول داريم كار ايجاد مي‌كنيم. ما كارهايي را داريم كه به دليل نبود تمركز دارد خارج از مجموعه انجام مي‌شود اما وقتي نيروها آزاد شوند مي‌توانيم اينها را داخل سيستم بياوريم.

احتمال جذب نيروي جديد هم داريد؟

ما فعلاً بحث جذب نيروي جديد را نداريم اما به دنبال تدوين برنامه‌اي براي تغيير جايگاه‌ها خواهيم بود. به عنوان مثال وقتي به آنجا برسيم كه بايد نيرو جذب كنيم سعي مي‌كنيم از همين نيروهاي پيمانكاري مشغول به كار استفاده كنيم به هر حال هنوز تعداد نيروها به حدي هست كه جذب نيروي جديد نداريم.

در بحث خريد طبيعتاً جزيرهاي عمل كردن تاكنون وجود داشته است به گونهاي كه اگر در دو استان مناقصهاي انجام ميشد، يكي با يك قيمت برنده را اعلام ميكرد و يكي با قيمت ديگر، در حالي كه هر دو از يك شركت جنس خريده بودند‌؛ اينها در آينده چگونه خواهد بود، آيا پس از اين براي خريد تجهيزات را يكپارچه عمل خواهيد كرد؟

بله. همه تجهيزات اصلي به صورت يكپارچه تعريف مي‌شود و بالاخره يكي از مزاياي يكپارچگي همين است، برنامه اصلي ما در يكپارچه‌سازي براي خريد تجهيزات اساسي است. يكسري تجهيزات محلي است كه خود استان‌ها بايد خريداري كنند اما قطعاً تجهيزات مادر و اصلي به صورت يكپارچه خريداري مي‌شوند. اين شيوه در مورد تلفن همراه هم الان رعايت مي‌شود.

آقاي دكتر بررسي كردهايد كه اين يكپارچه نبودن خريد و شبكه چه ميزان مخابرات را متضرر كرده است؟

ما نبايد اين‌طور حساب كنيم. ما بايد اين‌طور ببينيم كه ضرورت‌هايي از گذشته وجود داشته كه عدم يكپارچگي را ضروري كرده بود. زماني كه شركت مخابرات دولتي بود چاره‌اي جز اين نداشته كه اين‌گونه عمل كند.

در دوران مخابرات دولتي ما به روستايي تلفن داده‌ايم كه اگر براي آن طرح تجاري بنويسيم 1500 سال طول مي‌كشد كه فقط هزينه تمام شده ما را برگرداند اما موظف به خدمت بوديم.

بنابراين ما نمي‌توانيم اين‌طور بگوييم بلكه بايد بگوييم از حالا به بعد اگر اين كار را نكنيم ضرر كرده‌ايم.

البته تقريباً شش سالي هم وقفه داريد.

خوب در اين 6 سال هم يكسري ضرورت‌ها و اجبارها وجود داشته است‌؛ مثلاً قانون خصوصي‌سازي ما را مكلف به حفظ نيروي انساني در 5سال كرده‌ بود. همچنين بايد بستر و فرهنگ تغيير و تحول ايجاد مي‌شد پس نمي‌توانيم بگوييم كه زيان ديده‌ايم اما مي‌گوييم الان كه هيأت‌مديره و مجمع به اين نتيجه رسيده اگر اين اتفاق نيفتد ضرر مي‌كنيم.

به عنوان مثال زماني ما در كشور ملزم به استفاده از تجهيزات داخلي بوده‌ايم اما حالا حتي اگر آن الزام باشد در داخل كشور امكان ساخت بيلينگ يكپارچه وجود دارد‌؛ اگر ما يكپارچه نشويم باز مي‌رويم 30 بيلينگ مي‌خريم اما الان خريد يكپارچه داريم.

لذا بايستي از اين جهت نگاه كنيم كه برنامه يكپارچه‌سازي مخابرات كمتر از يك‌سال است كه تصويبش كرده‌ايم و در 11 ماهي كه از عمر اين برنامه مي‌گذرد وظايف تك‌تك مديران و كاركنان را مشخص كرده‌ايم و بسترسازي را انجام داده‌ايم. پس امروز كه مي‌خواهيم اين كار را انجام دهيم با مجموعه‌اي سرو‌كار داريم كه آمادگي لازم را دارند.

زماني كه بحث خصوصي‌سازي توسط دولت مطرح شد آنها خواستار اجراي 6 ماهه طرح بودند اما مطالعات ما نشان داد كه اين فرآيند حداقل بايد دو سال طول بكشد تا بستر فرهنگي لازم فراهم شود لذا 6 ماه تبديل به 32 ماه شد.

فكر مي‌كنم شما يكسري هزينه‌هاي پيش‌بيني نشده داريد كه با اين يكپارچگي قرار است اينها حذف شود. در اين موضوع فكر ميكنيد اين طرح چقدر براي مخابرات سود به همراه داشته باشد؟

قطعا، طبق پيش‌بيني خود من حداقل 25 درصد در هزينه‌هاي جاري ما در عرض 2 سال صرفه جويي ايجاد خواهيم كرد. البته با يكپارچه‌سازي شبكه CRM، حقوق، دستمزد، بحث امور كاركنان، امورمالي، ماليات و عوارض كه بايد در حوزه‌هاي مختلف پرداخت شود هم مطرح مي‌شود.

يك ديدگاهي در كشور وجود دارد كه تجهيزات مخابراتي و كارخانجات مخابراتي ايران توانايي توليد سخت افزارهاي مورد نياز يا نرم‌افزارهاي مورد نياز شركت مخابرات ايران و اپراتورهايي كه كار ميكنند را ندارند و ما بايد با توجه به اينكه حالا قطبهاي مختلف دنيا در توليدات صنعتي در دنيا شكل گرفته، آيا شما با اين نكته موافقيد كه ما در ايران به سمت توليد تجهيزات نرويم يا حداقل در يك جاهاي استراتژيك كه نياز هست دانش و فناوري را بومي‌سازي كنيم؟

به نظر من ما بايد در توليد داخل رو در بايستي را كنار بگذاريم شايد خيلي ساده باشد كه هر كسي اين شعار را بدهد كه ما توليد كننده‌ايم. ما به عنوان اپراتور خيلي راحت هستيم كه همه تجهيزات را از داخل بخريم و هم خوشحال مي‌شويم كه در داخل كشور توليد انجام شده و هم خوشحال مي‌شويم كه پولي را كه مي‌دهيم به توليدكنندگان خودمان مي‌دهيم براي ما هم خيلي ساده است دنبال دلار و عرض و يورو نمي‌رويم. دنبال كشتي و قايق و گمرك نمي‌رويم اما از يك طرف بايد بپذيريم كه هر كشوري يك مزيت نسبي در حوزه‌هاي مختلف دارد كه من فكر مي‌كنم اگر ما بخواهيم در اين حوزه تحولي ايجاد كنيم بايد اين پراكندگي در عرصه‌هاي مختلف تبديل به يك اجماع حرفه‌اي شود. مثلاً فرض كنيد 30 كارخانه توليد سوئيچ تلفن ثابت داشته باشيم، 20 كارخانه توليد تجهيزات موبايل داشته باشيم، 30 شركت توليد نرم‌افزار داشته باشيم، 100 كارخانه توليد كيبورد و غيره داشته باشيم.

الان 2 يا 3 تا از اين كارخانه‌ها داريم كه الان تعطيل هستند؟

علتش اين بود كه با اين رويكرد در واقع نابود شدند. به نظر من بايد يك فكر اساسي شود. ابتدا مي‌بايست مراكز خيلي قوي در حوزه توليد تجهيزات مخابراتي ايجاد مي‌شد.

اين كار را با هواوي با راه‌اندازي مركز تحقيقاتي در اصفهان قرار بود دنبال كنيد.

بله ما به دنبال اين بوديم. ما به عنوان اپراتور بايد كساني را داشته باشيم كه كارخانجات يا گروهي باشند كه از ما بخواهند كه اين كار را انجام بدهيم ما كه توليدكننده نيستيم. ما مي‌توانيم حمايت كنيم كه مثلاً از يك شركت كه اين تجهيزات را به ما فروخته است حمايت كنيم و به او بگوييم از حالا بايد با انتقال تكنولوژي به اين كارخانه 5 سال ديگر ما را به اين نقطه برسانيد.

اين كار را تا به حال نكرديد؟

ما در قرارداد آخرمان اين كار را انجام داديم اما از آن طرف هنوز شركتي در اين حوزه به آن صورت وارد اين عرصه نمي‌شود. من فكر مي‌كنم بايد ما در توليد تجهيزات ارتباطي تجديد نظر اساسي كنيم. امروز توليد‌كننده نسل 3 و4 در دنيا 4 يا 5 اپراتور هستند. ما چگونه مي‌توانيم به آنها برسيم زماني كه تمام بودجه و سرمايه و دانش علمي خودمان را در اين حوزه متمركز كنيم و به سمت اين برويم كه بخش‌هايي از آن را توليد كنيم نه همه آنها را‌؛ همان‌طوري كه خيلي از كشورهاي دنيا اين كار را انجام نمي‌دهند و روش‌هاي خود را تغيير دادند و كامل عوض كردند.

پس تقريباً يا اين موضوع موافقيد كه ما در امنيت شبكه‌مان به سمت دانش بومي خودمان برويم؟

در خيلي از زمينه‌ها بايد اين‌طور باشد. الان در زمينه نرم‌افزار در شبكه ارتباطي از تجهيزات سخت افزار پيشي گرفته‌ايم ما در ايران توانايي نسبتاً خوبي در اين حوزه داريم و اين بايد كاملاً هدايت شود.

به عنوان مثال ما به سمت خيلي از تجهيزات موبايل نبايد برويم. مثلاً در نرم‌افزارهاي CRM در ايران ده‌ها شركت فعاليت مي‌كنند حال آنكه مي‌شد اينها را هدايت كرد ساماندهي كرد.

نبايد 5 تا از آنها در حوزه موبايل كار كنند و 5 تا در حوزه ثابت كار كنند. پس اينكه بيايم اپراتور را متهم كنيم خيلي بي‌انصافي است. من چند وقت پيش ديدم كه يكي از مديران عامل توليد‌كننده گوشي GLX در مصاحبه‌اي گفته بود فلان اپراتور كمر ما را شكست.

وقتي شما گوشي تلفن توليد مي‌كنيد كه كارايي آن به مراتب كمتر از گوشي خارجي و قيمتش بيشتر از قيمت خارجي هست مخاطب به سمت شما نمي‌آيد. من به عنوان كسي كه 20 و 25 سال است دارم در حوزه ارتباطي كار مي‌كنم مي‌توانم بگويم كه مديران حوزه ارتباطات به دنبال تقويت توليد داخل بودند و هنوز هم هستند منتها به شرط اينكه عقب نمانند كه ما در ارائه سرويس دچار مشكل نشويم.

سرعت انتقال فناوري سرعت تغيير فناوري در حوزه ارتباطات بي‌نهايت است. فاصله‌اي نيست كه نسل 3 آمده گفتند برويد LTE و زمان زيادي نخواهد رسيد كه به سمت نسل 5 مي‌رويم.

نكته بعدي اينكه امروز بازار كسب و كار در بستر IT تغيير كرده است. ببينيد هزار اپراتور موبايل در دنيا در روز كمتر از 20 ميليارد پيامك دارند اما يك شبكه پيام رسان در روز 35 ميليارد پيامك دارد.

البته اپراتورها در موضوع از سرويس ديتا هزينهشان جبران ميشود؟

اصلاً در مقابل آن هزينه اين هزينه جبران نمي‌شود. يك تشكيلات 55 نفره در يك پيام‌رسان بستري را ايجاد كرده كه تعداد پيامك رد و بدل شده در روز 35 ميليارد است. يعني 40 درصد بيشتر از هزار اپراتور فعال در دنيا. بنابراين چون اين كسب و كار عوض شده شما نمي‌توانيد صبر و تأمل كنيد و منتظر بمانيد كه مثلاً در عهد فلان يك تجهيزاتي يكي توليد كند و به شما بدهد.

با اين جمله موافقيد كه اين امكان در كشور ما هم وجود دارد كه به جاي اينكه پيام رسانهاي موبايلي خارجي بيايند در داخل كشور سودهاي كلان كسب كنند ما در داخل كشور از آنها حمايت كنيم و بچه‌هاي خودمان اين كار را انجام دهند ولي در وضعيتي كه در صنعت مخابرات اتفاق افتاده به جاي اينكه به صورت علمي و دانش بنيان به سمت اين تكنولوژي رفته شود به صورت كاملاً رابطهاي رفته‌اند و با وجود اينكه هزينه‌هاي بالايي در اين حوزه انجام شد، علت به سرانجام نرسيدن اين پروژه‌ها را رفاقتي و رابطهاي عمل كردن آنها را تأييد ميفرماييد؟

ما داراي يك ساختاري هستيم كه اين ساختار از اساس مشكل دارد، در اين حوزه همه كساني كه در اين بستر مي‌خواهند سرمايه‌گذاري كنند همه چيزهايشان را از همان ابتدا از اپراتور يا از دولت مي‌خواهند. به نظر من اين به شكست محكوم است. من كم‌تر كشوري را سراغ دارم كه كسي بخواهد كل سرمايه‌اش را از يك اپراتور يا دولت بگيرد خودش هم سرمايه‌گذاري مي‌كند.

نكته دوم موضوع فرهنگي است. ما ايراني‌ها به شبكه‌هاي داخلي بي‌اعتماد هستيم وقتي بي‌اعتمادي ايجاد مي‌شود استقبال نمي‌شود. اينجا يكسري تكنيك‌هاي مديريت افكار عمومي لازم است. امروز حوزه ارتباطات حوزه‌اي نيست كه فقط با سخت افزار پيش برود بخش عمده‌ آن نرم‌افزار است. نرم‌افزار نه از جنس كامپيوتر بلكه از جنس ارتباطات و از جنس افكار عمومي است.

فكر مي‌كنم سرويس بد و كيفيت پايين و پيش نيازهايي كه ما در سرويسهايمان ميگذاريم علت آن است. مثلاً سرويس ايميل ملي ميگفت اول كارت ملي ارسال كنيد بعد يك هزينهاي بايد پرداخت كنيد، آدرس و تمام اطلاعاتتان هم بايد مشخص باشد كه بعدها يك جايي گيرتان بيندازيم.

من معتقدم كه همه اينها اگر مي‌خواست اعتماد باشد باز پيشرفت مي‌كرد. آن سرمايه اصلي در اينجا باز عدم اعتماد بود. من شخصاً به ايميل داخلي اعتماد بيشتري دارم و از ايميل داخلي بيشتر استفاده مي‌كنم و افكار عمومي فكر مي‌كند بايد به ايميل خارجي اعتماد كرد. اينها عواملي است كه به هر حال اثر‌گذار بوده و ما نيازمند بازسازي افكار عمومي هستيم.

حالا در اين موضوع كه افكار عمومي هم بايد با خودتان همراه كنيد بالاخره شما ميخواهيد چه كار كنيد؟ بازار را در اختيار يك تعداد OTT گذاشتيد كه هيچگونه درآمدي را به شما برنميگرداند درآمد پيامك شما به واسطه استفاده از اين نرم‌افزارها كاهش پيدا كرده هرچند كه بخشي در استفاده از ديتايي كه استفاده مي‌شود از طرف مشتركان برمي‌گردد كه البته بخشي معتقدند كه اكنون اپراتورها سود هم مي‌كنند.

من معتقدم كه از اين بابت هيچ جاي نگراني وجود ندارد. به هر حال همان‌طوري كه پايه درآمدي اپراتورها در مقاطعي صوت بود در آينده كامل به سمت مصرف ديتا خواهد رفت و اپراتورهاي تلفن ثابت و همراه طي سال‌هاي مختلف از اين فراز و نشيب‌ها زياد داشتند. 20 سال پيش هزينه يك دقيقه مكالمه به آمريكا بالاي 200 تومان بود الان از طريق شبكه‌هاي پيام‌رسان مجاني است.

ولي اپراتورهاي مخابراتي سرپا هستند و مسائل ديگري را جايگزين كرده‌اند. نكته دوم آنكه به نظر من بايد رگولاتورهاي دنيا به هوش باشند و بدانند كه چگونه مسير تعرفه‌گذاري را براي زير ساخت‌ها تعيين كنند كه اپراتورها زنده بمانند و اتفاق سوم اين خواهد بود كه اپراتورها هم به سمت شراكت‌ها خواهند رفت و من فكر مي‌كنم كه شراكت‌ها در آينده خيلي زياد خواهد شد.

شراكت با داخلي‌ها، خارجي‌ها، شراكت با كساني كه خدمات ارزش افزوده مي‌دهند، با همين شركت‌هاي كوچكي كه توانمند ارائه سرويس‌هاي خاص را دارند قطعاً در آينده بيشتر خواهد شد. حتي من معتقدم كه شركت‌ها در آينده از يك جنس هم نخواهند بود. يعني مخابراتي‌ها فقط با مخابراتي‌ها شراكت نمي‌كنند بلكه ممكن است مخابراتي‌ها با غير مخابراتي‌ها هم مثل بانكي‌ها مشاركت بكنند. الان در صنعت خودرو اين اتفاق افتاده و شراكت‌ها در صنعت خودرو دارد روز به روز بيشتر مي‌شود. قطعاً اپراتورهاي مخابراتي هم به اين سمت و سو خواهند رفت.

شركتهاي خدمات پرداخت الكترونيك ايران (PSP) بزرگترين هزينه‌شان كه حدود 30 ميليارد تومان در سال است مربوط به موضوع شبكهسازي در حوزه دستگاه‌هاي كارتخوان خودشان است اما مخابرات به سمت اين مشتريها نميرود علت چيست؟

اين مسئله يكي از ضرورت‌هاي ايجاد برنامه تحول ماست، ببينيد اگر بخواهد اين اتفاق در حال حاضر بيفتد مديرعامل PSP بايد با 31 مدير‌عامل مخابرات مذاكره كند و يك فرآيند طولاني را به دنبال خواهد داشت. به همين دليل است كه براي اولين بار در تاريخ است كه يكپارچگي براساس يك برنامه دارد اتفاق مي‌افتد.

اقتصاد مبتني بر صنعت و كشاورزي امروز به سمت اقتصاد مبتني به خدمات رفته است.

من چند طرح را نام ميبرم شما بفرماييد اين طرحها موفق بودهاند يا خير؟

-طرح همسانسازي تلفن ثابت؟

موفق بوده است. البته بيشتر براي مشتري و دولت موفق بوده است اما مخابرات هم به لحاظ مالي ضرر كرده و هم هزينه‌اي كرده كه از آن چيزي عايدش نشده است.

-در مورد افزايش تعرفهها؟

اين افزايش هنوز پاسخگو نيست.

-راهاندازي فروشگاه‌ها در برخي مراكز مخابراتي براي ارائه خدمات به مردم موفق بودهاند؟

هنوز موفق نبوده‌اند اما در آينده با يكپارچه‌سازي بايد آنها را تقويت كرد. البته فعلاً اين طرح متوقف شده است ما در آينده ديگر فروشگاه موازي نخواهيم داشت.

رابطه مخابرات با دولت حاضر را چطور ارزيابي ميكنيد؟

در حال حاضر رابطه برد برد است يعني هم مخابرات و هم دولت به اهداف خود رسيده‌اند يا دارند به آنها مي‌رسند. اگر اين روند ادامه پيدا كند خيلي خوب است اما با تغيراتي كه در حوزه فناوري رخ مي‌دهد هم مخابرات و هم رگولاتوري نيازمند بازنگري، بازسازي و تقويت هستند.

ما هيچ‌وقت علاقه‌مند نبوديم در مقابل وزارتخانه باشيم به خصوص كه خصوصي هستيم. ما شعارمان اين است كه مشتري كه 1000 تومان برايمان سود دارد قابل احترام است پس مقابل رگولاتور نمي‌ايستيم اما هم ما و هم رگولاتور نيازمند تقويت هستيم.

در يك جايي ادعا شد افزايش تعرفه تلفن ثابت 80 درصدش به نفع دولت است و مخابرات تنها 20درصد از اين افزايش بهرهمند مي‌شود چطور شد كه مخابرات چنين چيزي را پذيرفت؟

ببينيد ما دنبال اين بوديم كه بگوييم تعرفه‌ها پايين است و لزوم تغيير تعرفه‌ها را به رگولاتوري نشان دهيم. دولت به ما مصوبه‌اي را داد كه آن را پذيرفتيم و البته دولت قيمت اينترنت را هم به نفع مردم كاهش داد.

من فكر مي‌كنم پس از يك يا دو دوره كه قبض‌ها صادر شود دولت و رگولاتوري به ما كمك مي‌كنند، يعني يا سهم خود را كاهش مي‌دهند يا براي ما فكر ديگري مي‌كند.

منبع: هفته نامه عصر ارتباط

درباره نویسنده
عبداله افتاده
دانش آموخته رشته روابط عمومی الکترونیک هستم، به واسطه شرایط زندگی رشته‌های مختلف کاری را تجربه کردم، تا اینکه در سال 1380 با ورود به خبرگزاری ایرنا استان تهران به عنوان خبرنگار متوجه اشتیاق فراوان به این حرفه شدم. از آن زمان تاکنون نیز در رسانه‌های مختلف در حوزه فناوری اطلاعات و ارتباطات مشغول به فعالیت بوده‌ام. موجب خرسندی است اگر انتقادات، پیشنهادات و سوژه های خبری خود را از طریق کانال‌های ارتباطی زیر با من به اشتراک بگذارید.

ارسال یک نظر