در حال خواندن
توضیح علمی دلیل مضر نبودن آنتن‌های موبایل
0

توضیح علمی دلیل مضر نبودن آنتن‌های موبایل

نویسنده:  پریسا صحتی۱۳۹۸-۰۵-۲۲

نویسنده – اینا ویشیک – استادیار فیزیک در دانشگاه کالیفرنیا: 

به طور کلی عبارت تشعشع ترسناک به نظر می‌رسد، اما در حقیقت هر نوع تشعشعی خطرناک نیست. در این مقاله موضوع خطرناک بودن یا مضر بودن تشعشعات امواج الکترومغناطیسی پیرامونمان که امواج تلفن همراه را نیز شامل می‌شود با توجه به میزان تشعشع مورد بررسی قرار می‌گیرد.

طیف امواج الکترومغناطیسی شامل اشعه گاما، اشعه ایکس، نور ماورای بنفش، نور مرئی، نور مادون سرخ، گیگاهرتز، مگاهرتز، مایکروویو و امواج رادیویی است که همگی دارای تشعشع هستند. این طیف را می‌توان براساس اینکه آیا مقدار کمی از آن مضر هست یا نه، به دو بخش تقسیم کرد: تشعشعات یونیزه شده و یونیزه نشده.

تشعشعات یونیزه شده شامل امواج ماورای بنفش، اشعه ایکس و پرتوهای گاما هستند که در یک فوتون از آن‌ها انرژی کافی برای کندن الکترون‌ها از اتم‌ها یا شکستن پیوندهای شیمیایی وجود دارد. با توجه به اینکه چنین انرژی می‌تواند باعث آسیب DNA ناشی از سرطان شود، گفته می‌شود در هنگام استفاده از اشعه ایکس در دندانپزشکی جلیقه سربی پوشیده شود و هنگام قرار گرفتن در معرض نور خورشید از ضدآفتاب استفاده شود.

اگرچه نمی‌توان به طور کامل از منابع تشعشعات یونیزه شده خواه این منابع به طور طبیعی وجود داشته باشند (مانند رادون که یک پرتوی کیهانی است و در هنگام پرواز با هواپیما در معرض آن قرار داریم) یا اینکه ساخته دست بشر باشند (مانند پرتونگاری تشخیصی توسط اشعه ایکس)، اجتناب کرد، اما توصیه می‌شود که تا حد امکان از بودن در معرض آن‌ها دوری کرد.

تشعشعات یونیزه نشده بخش اعظم طیف الکترومغناطیسی را تشکیل می‌دهند. نور مرئی را از لامپ‌ها، نور مادون قرمز را از آون، نور گیگاهرتز را از وای فای، نور مگاهرتز را از تلفن‌های همراه و امواج رادیویی را در زمانی که به رادیوی ماشین برخورد می‌کنند، دریافت می‌کنیم.

هیچ یک از این موج‌ها در اندازه‌های کوچک مضر نیستند و فقط در اندازه‌های بزرگ تشعشعات یونیزه نشده می‌تواند مضر باشد. برای مثال لیزر نور مرئی با قدرت کافی (حداقل چند صد برابر بیشتر از قلم لیزری) که در یک نقطه به اندازه کافی کوچک متمرکز شده است می‌تواند پوست را بسوزاند یا در صورتی که به چشم تابانده شود، می‌تواند باعث آسیب به چشم شود.

برای پاسخ به این سوال که آیا تشعشعات تلفن همراه مضر هستند یا نه باید پاسخ سوالات زیر را مشخص کنیم:

  • تلفن‌های همراه چه فرکانسی را منتشر یا دریافت می‌کنند و توان این تشعشعات چه اندازه است؟
  • چگونه این فرکانس با ماده تماس پیدا می‌کند؟
  • آیا تشعشعات تلفن همراه با توجه به فرکانس، توان و نحوه تماسشان با مواد می‌تواند به انسان‌ها آسیب برساند؟

فرکانس تلفن‌های همراه بین ۴۵۰ تا ۲۰۰۰ مگاهرتز تغییر می‌کند اما به طور معمول در بازه ۸۰۰ تا ۹۰۰ مگاهرتز قرار دارد.

توان منتشر شده توسط تلفن همراه در طول فرآیند مکالمات تلفنی تغییر می‌کند. این مقدار می‌تواند نزدیک به ۲ وات در شروع مکالمه باشد و به مقدار کمتر از ۰۲/۰ وات در طول مکالمه تنزل یابد. (با توجه به اینکه بیشتر افراد در بیشتر مواقع از تلفن همراه برای اموری غیر از مکالمه استفاده می‌کنند و فقط در حالت مکالمه تلفن همراه در نزدیکی سر قرار دارد، در این تحقیق خواسته شده که بدترین حالت ممکن در نظر گرفته شود.‌)

در این بازه فرکانسی تعامل بین ماده و نور از طریق مولفه میدان الکتریکی نور صورت می‌گیرد. در حالت خاص یک میدان الکتریکی نوسانی باعث می‌شود که ملکول‌های قطبی بچرخند یا تلاش کنند که بچرخند و اختلاف بین میدان اعمال شده و پاسخ ملکول‌ها به این میدان به صورت انرژی اتلافی گرمایی ظاهر می‌شود. این همان مکانیزمی است که در پشت آون‌های مایکروویو قرار دارد.

بنابراین اگر تلفن‌های همراه باعث آسیب به بافت‌ها شوند، مکانیزم اثر آن‌ها باید مشابه آنچه در مایکروویوها اتفاق می‌افتد باشد. در واقع باید آب در سر و بدن انسان در هنگام مکالمه بجوشد.

اما نکته قابل توجه این است که آون‌های ماکروویو توان ۷۰۰ وات منتشر می‌کنند که این مقدار چند صد برابر بیش از حداکثر توان ساطع شده توسط تلفن‌های همراه است. بنابراین به نظر نمی‌رسد که توان کم مورد استفاده در تلفن‌های همراه قادر به رساندن دمای آب در بدن به نقطه جوش باشد.

برای روشن‌تر شدن مطلب وضعیت دیگری را می‌توان درنظر گرفت‌؛ با توان ۰۲/۰ وات چه مدت زمان لازم است که بدن انسان به اندازه یک درجه سانتی گراد گرم شود. اگر جرم‌ فرد ۱۰۰ کیلوگرم در نظر گرفته شود و اگر فرض شود که تمامی بدن وی از آب تشکیل شده است، همچنین اگر فرض شود که همه تشعشع ناشی از تلفن همراه توسط بدن وی جذب می‌شود برای افزایش دمای بدن به اندازه یک درجه سانتی گراد در این شرایط ۲۰۹۰۰۰۰ ثانیه معادل ۲۴۱ روز زمان لازم است (طبق رابطه گرمای ویژه * جرم * تغییر دما/ توان تشعشع‌). خوشبختانه فرآیندهای متابولیکی در بدن یا تهویه هوای مطبوع می‌تواند باعث از دست رفتن این دما شود.

نتیجه اینکه هرچند امواج ساطع شده از تلفن‌های همراه از نوع تشعشعات الکترومغناطیسی هستند، اما به دلیل محدوده فرکانسی و توان مورد استفاده و با توجه به مکانیزم عملشان حتی در زمان‌های طولانی نیز تأثیر مخربی بر سر و بدن انسان ندارند‌؛ به ویژه اینکه با گذشت زمان کاربرد تلفن‌های همراه از مکالمات صوتی به سمت استفاده‌های دیگری نظیر تعامل در شبکه‌های اجتماعی، جستجو در وب‌ها، دریافت و ارسال پیام و مکالمات تصویری سوق پیدا کرده است که هیچکدام از این استفاده‌ها نیازمند نگه داشتن گوشی تلفن همراه در نزدیکی سر نیستند.

درباره نویسنده
پریسا صحتی
دوره‌های نویسندگی را در مرکز رسانه‌های دیجیتال زیر نظر اساتید به نام این حوزه گذراندم و پس از آن به واسطه اشتیاق به نویسندگی به حوزه ارتباطات و خبرنگاری علاقمند شدم. اکنون کار خبرنگاری را در حوزه‌های مختلف از جمله بانکداری الکترونیکی و فناوری اطلاعات دنبال می‌کنم، خوشحال می‌شوم چنانچه تحلیل یا نکته‌ای در مورد مطالبی که توسط من منتشر می‌شود را، در بخش نظرات خوانندگان منتشر کنید.

ارسال یک نظر